Bir insan mutluluk sebebinizse yanaklarınız gülümsemekten ağrır, kalbiniz sevmekten usanmaz.
o senin olsa? sarılsanız, hiç bırakmasanız. Ne güzel sevmek, seni sevmek.
Film manyağı, tiyatro sever, biraz yazar, biraz da oyuncu. Farklı biri. Merak ettiği sürece yaşar, uçuca bağlı hayalleri var.
.
https://twitter.com/backtocold
(Kaynak: kareligomleeek)
Bir insan mutluluk sebebinizse yanaklarınız gülümsemekten ağrır, kalbiniz sevmekten usanmaz.
o senin olsa? sarılsanız, hiç bırakmasanız. Ne güzel sevmek, seni sevmek.
- Yalnızlığa alışmış bir insanı sevmek zordur.+ Neden?
- Çünkü tek yaşadığı hayatına girmek istiyorsun. O hayatı paylaşmak,onunla bütün olmak istiyorsun. Ve o buna hazır değil.
+ Ama eğer o da severse?
- Yalnızlığa alışmış biri eğer seni seviyorsa onu kaybetme. Çünkü seni bir daha öyle seveni bulamazsın…
(Kaynak: meloodyrain)
(Kaynak: kumrukumruu)
(Kaynak: hiphopdelisii)
(Kaynak: boncuklubok)
“Bu mavi nasıl unutulur? Nasıl sevilmekten vazgeçilir? İçime işleyen, güne senin renginle başladığım.” Adam devam etti.
“Sen bilmezdin, canım yanardı. Sağırdın, duymazdın. Görmezdin. Belki hissederdin. Onu da ben bilmezdim.”
Adam elini uzatıp kadının akan gözyaşlarını sildi. Yutkunup konuştu kadın.
“Sen yanıma en çok yakışandın. Kimi seversem seveyim döndüğüm sahil kasabam. Kuytu limanımdın. Başka gemiler bilmezdi seni, sır gibi saklardım. Sen adını söylemekten korktuğum. Moruma en çok yakışandın. Koyu mavimdin. Sen benimdin, sen bile bilmezdin.”
Adam yere diktiği gözlerini kaldırıp kadının gözlerine getirdi, yeşille mavi arasında belirsizlik denizinde yüzen gözlerine.
“Hırçın, mor, asi… Ama sen mavıydın sevgilim. En çok bana bakarken. Sen denizimdin. Uzaklara baktıkça rengi değişen.”
Kadın gözyaşlarını tutamaz oldu. Eliyle yüzünü kapattı.
“Seni tanımıyordum. Aramızda birkaç kelime geçmişti. Uzaktan görüyordum. Beni sana çeken bir şey vardı. Birazda korkutan. Morunu gördüm, lacivertimi verdim. Şimdi sen bana gözyaşlarını veriyorsun ya onların her biri akmasın diye canımı verebilirim.”
“Yapma.”
“Neyi yapmayayım?”
“Beni sevdiğini söyleme be adam. Hak eden birine dök bu sözcükleri, kur cümleleri. Geminin kalkma zamanı, bak kalkış düdüğü öttü. Hareket etmezse batacak. İstemezsin bunu değil mi?”
“İstemiyorum ama… Gitme be sevdiğim, geç buldum seni. Rötarlı kalk bu limandan. Elli yıl kalbim senin olsun mesela. Sonra gidersin”
“Yolcuları bekletmeye gelmez.”
“Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında”
“Hoşçakal yabancı.”
Gemi kalktı. Liman sustu. Uğraksız, bomboş bir yer olarak kaldı yıllar boyunca…
Belki bir gün sen anlatırsın ben dinlerim
“Hani içinizde bir sıkıntı olur, gözleriniz dolar, uykunuz ağır gelir. Uyursunuz geçmez ya. İşte öyle durumlarda sıkıntınızı paylaşın insanlarla. Yeni konular unutturur her şeyi. İçinize attığınız şeyler kadar hatırlarsınız.
Kafaya takmayın. İşte o zaman mutlusunuz. Hayat her şeyi irdeleyemeyecek kadar kısa.”